بکش زین دیو دستت را که بسیار است دستانش

نیاساید ز بیدادی که مرکب تیز رو دارد

فرو سایدت اگر سنگی که بس تیز است سوهانش

بکش نفس ستوری را به دشنه حکمت و طاعت

یکی غول فریبنده است نفس آرزو خواهت

که بی باکی چرا خورش است و نادانی بیابانش

به ره باز آید این گم راه دیوت گر بخواهی تو