بت پرستی نکنی جان برهانی ز بلاش

زرق تن پاک همه باطل و ناچیز شودت

که نباید به در تاش و تگین بود فراش

گر بدانی که تنت خادم این جان تو است

تن همان گوهر بی رتبت خاکی است به اصل

گر گلیمی بد یا دیبه رومی است قباش

چون یقینی که همی از تو جدا خواهد ماند