چون یقینی که همی از تو جدا خواهد ماند

بت پرستی نکنی جان برهانی ز بلاش

تن همان گوهر بی رتبت خاکی است به اصل

گر گلیمی بد یا دیبه رومی است قباش

زو هم امروز بپرهیز و همی دار جداش

تنت فرزند گیاه است و گیا بچه خاک

زین همیشه نبود میل مگر سوی نیاش