زو هم امروز بپرهیز و همی دار جداش

تن همان گوهر بی رتبت خاکی است به اصل

گر گلیمی بد یا دیبه رومی است قباش

چون یقینی که همی از تو جدا خواهد ماند

تنت فرزند گیاه است و گیا بچه خاک

زین همیشه نبود میل مگر سوی نیاش

تن زمینی است میارایش و بفگن به زمینش