زین همیشه نبود میل مگر سوی نیاش

چون یقینی که همی از تو جدا خواهد ماند

زو هم امروز بپرهیز و همی دار جداش

تنت فرزند گیاه است و گیا بچه خاک

تن زمینی است میارایش و بفگن به زمینش

جان سمائی است بیاموزش و بر بر به سماش

علت جهل چو مر جان تو را رنجه کند