کز بهر طمع سست شود سخت کمانیش

وز خلق تواضع نکند بدگهری را

هرچند که بسیار بود گوهر کانیش

کان مرد سوی اهل خرد سست بود سخت

در صدر خردمندان بی فضل نه خوب است

چون رشته لولو که بود سنگ میانیش

چون راه نجوئی سوی آن بار خدائی