ای به بی دانشی شده شب و روز

که بمرد آنکه نقش کرد ار تنگ

غایت رنگ هاست رنگ سیاه

کی سیه کم شود به دیگر رنگ؟

فتنه بر دهر و دهر بر تو به جنگ

دشمن از تو همی گریزد و تو

سخت در دامنش زده ستی چنگ