دشمن از تو همی گریزد و تو

کی سیه کم شود به دیگر رنگ؟

ای به بی دانشی شده شب و روز

فتنه بر دهر و دهر بر تو به جنگ

سخت در دامنش زده ستی چنگ

زی تو آید عدو چو نصرت یافت

کرده دل تنگ و روی پر آژنگ؟