از مدیح من چرائی گنگ و لال؟

مر تو را سگالد یار تو

چون مر او را تو بوی نیکو سگال

گر طمع داری مدیح از من همی

بی همال است از خلایق مصطفی

تا گزیدش کردگار بی همال

راستی را پیشه کن کاندر جهان