بی همال است از خلایق مصطفی

چون مر او را تو بوی نیکو سگال

گر طمع داری مدیح از من همی

از مدیح من چرائی گنگ و لال؟

تا گزیدش کردگار بی همال

راستی را پیشه کن کاندر جهان

نیست الا راستی عزم الرجال