جز که تشنه محنت و گرد ملال

من بر این مرکب فراوان تاختم

گرد عالم گه یمین و گه شمال

زین سواری حاصلی نامد مرا

زین اسپ آز ذل است ای پسر

نعل او خواری، عنان او سال

تا فرود آئی به آخر گرچه دیر