نعل او خواری، عنان او سال

زین سواری حاصلی نامد مرا

جز که تشنه محنت و گرد ملال

زین اسپ آز ذل است ای پسر

تا فرود آئی به آخر گرچه دیر

بر در شهر نمیدی لامحال

سوی شهر بی نیازی ره بپرس