هموار و، نخواهد شدن او را دگر احوال

گه منظر و قد صنمی را شکند پست

گه منظر و کاخ ملکی را کند اطلال

احوال دگر گردد ازو بر من و بر تو

پرهیز که زو پیری غل است و مر او را

نه گردن و دست است و نه قید است و نه اغلال

ماننده ماری است که نیمیش سپید است