رسول را، ز دل پاک صاحب الغاریم

خزینه دار خدایندو، سرهای خدای

همی به ما برسانند کاهل اسراریم

به غار سنگین در نه، به غار دین اندر

ز علم بهره ما گندم است و بهر تو کاه

گمان مبر که چو تو ماستور و که خواریم

به خمر دین چو تو خر، مست گشته ای شاید