ز بهر تو که همی خویشتن هلاک کنی

گمان مبر که چو تو ماستور و که خواریم

به خمر دین چو تو خر، مست گشته ای شاید

که خویشتن بکشیم از تو ما که هشیاریم

به بی هشی، همگان روز و شب به تیماریم

چو آگهیم که مستی و بی خرد، ما را

اگرچه سخت بیازاری از تو نازاریم