به بی هشی، همگان روز و شب به تیماریم

به خمر دین چو تو خر، مست گشته ای شاید

که خویشتن بکشیم از تو ما که هشیاریم

ز بهر تو که همی خویشتن هلاک کنی

چو آگهیم که مستی و بی خرد، ما را

اگرچه سخت بیازاری از تو نازاریم

وز آن قبل که تو حکمت شنود نتوانی