وز آن قبل که تو حکمت شنود نتوانی

به بی هشی، همگان روز و شب به تیماریم

چو آگهیم که مستی و بی خرد، ما را

اگرچه سخت بیازاری از تو نازاریم

همیشه با تو به حکمت دهان به مسماریم

تو را که مار گزیده است حیله تریاق است

ز ما بخواه، گمان چون بری که ما ماریم؟