گه خوب حال و باز گهی بی نوا شدم

گر جور کرد، باز دگر باره سوی او

میخواره وار از پس هیهایها شدم

یک چندگاه داشت مرا زیر بند خویش

وز رنج روزگار چو جانم ستوه گشت

یک چند با ثنا به در پادشا شدم

گفتم مگر که داد بیابم ز دیو دهر