خنده از بی خردان خیزد، چون خندم

پس بر این خنده جز آزار نخندانم

از غم آنکه دی از بهر چه خندیدم

خود من امروز به دل خسته و گریانم

چون خرد سخت گرفته است گریبانم؟

نروم نیز به کام تن بی دانش

چون روم نیز چو از رفته پشیمانم؟