لاجرم هیچ خطر نیست ز طوفانم

پیش دنیا نکنم دست همی تا او

نکشد در قفس خویش به دستانم

تخته کشتی نوحم به خراسان در

غرقه اند اهل خراسان و نی آگاهند

سر به زانو بر من مانده چنین زانم

ای سر مایه هر نصرت، مستنصر،