غرقه اند اهل خراسان و نی آگاهند

نکشد در قفس خویش به دستانم

تخته کشتی نوحم به خراسان در

لاجرم هیچ خطر نیست ز طوفانم

سر به زانو بر من مانده چنین زانم

ای سر مایه هر نصرت، مستنصر،

من اسیر غلبه لشکر شیطانم