وانگهی گستاخ وار اندر خرام

گرت خوش آمد طریق این گروه

پس به بی شرمی بنه رخ چون رخام

بر در شوخی بنه شرم و خرد

چون برآهختی زتن شرم، ای پسر،

یافتی دیبا و اسپ و اوستام

دهر گردن کی به دست تو دهد