من از احسان او گشتم چو حسان

به جود و عدل او کوتاه گشته است

به بد کرداری از من دست دوران

مرا حسان او خوانند ایراک

مرامرغی سیه سار است گل خوار

گهربار و سخن دان در قلم دان

مرا دیوان چو درج در از آن است