مرامرغی سیه سار است گل خوار

به بد کرداری از من دست دوران

مرا حسان او خوانند ایراک

من از احسان او گشتم چو حسان

گهربار و سخن دان در قلم دان

مرا دیوان چو درج در از آن است

بخوان دیوان من بر جمع دیوان