شیر گیتی را همی فربه کنی چون گور تن

بانگ مطرب را فراوان کمتری از ده ستیر

بانگ موذن را فزونی از صد و پنجاه من

تو چرانی گوروار و شیر گیتی در کمین

گورگیرد شیر دشتی لیکن از بهر تو را

گور سازد شیر گیتی خویشتن را بی دهن

تن چرای گور خواهد شد، به تن تا کی چری؟