ور کسی را ظن جزین افتد خطا افتدش ظن

عیب تو جامه ت نپوشد، تیغ پوشد یا قلم

گر نه ای زن یا قلم زن باش یا شمشیرزن

از قلم برنگذرد مر هیچ مردم را شرف

تیغ تخت توست و تاج تو قلم، شو هر دو دست

آن درین زن وین دران زن پادشا کن خویشتن

دست را چون مرکب تیغ و قلم هر دو بگیر