عیب تو جامه ت نپوشد، تیغ پوشد یا قلم

جانت عریان است و تو برگرد تن کرباس تن

چهره و جامه نکو زیب و جمال مرد نیست

ننگ آید مرد را ننگ از جمال و زیب زن

گر نه ای زن یا قلم زن باش یا شمشیرزن

از قلم برنگذرد مر هیچ مردم را شرف

ور کسی را ظن جزین افتد خطا افتدش ظن