چهره و جامه نکو زیب و جمال مرد نیست

گور سازد شیر گیتی خویشتن را بی دهن

تن چرای گور خواهد شد، به تن تا کی چری؟

جانت عریان است و تو برگرد تن کرباس تن

ننگ آید مرد را ننگ از جمال و زیب زن

عیب تو جامه ت نپوشد، تیغ پوشد یا قلم

گر نه ای زن یا قلم زن باش یا شمشیرزن