وز چه ماندی تو به هر دو چشم نابینا کنون

باز چون نادانش پوشد چو گلیمی پر درن

چون که بینا شد به بوی جامه یوسف پدرش

زان سپس که ش چشم نابینا ببود از بس محن؟

گر فرستاده است سوی تو محمد پیرهن؟

یا تو را از پیرهن خود نیست، ای جاهل، خبر

روز و شب زان مانده ای با هایهای و مفتتن