زچشمت خواب بگریزد چو گوشت زی رباب آید

چو صعوه مر صبوحی را سبک باشی سحرگاهان

زکات مال جز قلب و سرب ندهی به درویشان

نثار میر عدلی های چون زهره بری رخشان

به خواب اندر شوی آنگه که برخواند کسی فرقان

به موذن بس به دشواری دهی هر سال صاع سر

به مطرب هر زمان آسان دهی کژ موش با خفتان