نیستی آگاه تو هیچ از بهشت

بی سفرم نیست به کار اسپ و زین

کار ستور است خور و خفت و خیز

شو تو بخور، چون کنی ابرو بچین؟

خور چه کنی گر نه خری راستین؟

نیستی آگاه به حق خدای

بیهده دانی که نخوردم یمین