از حکمت و علم آمد مرجان تو را جان

هیکل به تو گشته است گرانمایه ازیراک

هیکل صدف توست و درو جان تو مرجان

مرجان تو مرجان خدای است ازیراک

زنهار که مر جان را بی جان نگذاری

زیرا که به بیجان نرسد رحمت رحمان

روزی بشکافند مر این تیره صدف را