بر حکمت و بر مدحت اولاد پیمبر

در جان و دل ناصبیان گشته چو پیکان

گر خاک خراسانت نپذیرفت مخور غم

خشنودی ایزدت به از خاک خراسان

اشعار همی گوی به هر وقت چو حسان

پژمرد بدین شعر تو آن شعر کسائی

«این گنبد گردان که بر آورد بدین سان؟»