بفریفت مر مرا به جوانی جهان پیر

بی حرمتی است عادت ناخوب بدخوان

بازی است عمر ما به جهان اندر، ای پسر،

بر مرگ من مکن ز غم و درد بازوان

پیران روان کنند، بلی، مکر بر جوان

بسیار مردمان که جهان کرد بی نوا

از بانوا شهان و نکوحال بانوان