عمر مرا بخورد شب و روز و سال و ماه

پیران روان کنند، بلی، مکر بر جوان

بسیار مردمان که جهان کرد بی نوا

از بانوا شهان و نکوحال بانوان

پنهان و نرم نرم چو موشان و راسوان

ای ناتوان شده به تن و برگزیده زهد،

زاهد شدی کنون که شدی سست و ناتوان