ای ناتوان شده به تن و برگزیده زهد،

از بانوا شهان و نکوحال بانوان

عمر مرا بخورد شب و روز و سال و ماه

پنهان و نرم نرم چو موشان و راسوان

زاهد شدی کنون که شدی سست و ناتوان

از دنبه تا نماند نومید و بی نصیب

خرسند کی شود سگ بیچاره به استخوان؟