تو مهتری و نیازمندی

خویشانت برهنه و پریشان

ایشان ز تو جمله بی نیازند

وز بیم تو مانده در بیابان

نشنود کسی مهی بر این سان

گر شیر قوی تر است از تو

چون است ز بانگ تو گریزان؟