نشنود کسی مهی بر این سان

ایشان ز تو جمله بی نیازند

وز بیم تو مانده در بیابان

تو مهتری و نیازمندی

گر شیر قوی تر است از تو

چون است ز بانگ تو گریزان؟

ور پیل ز تو به تن فزون است