دست اندر رسن آل پیمبر زن

باد کرده است به خلق اندر شادروان

گرچه نیکو و بلند است و قوی خانه

پست یابیش چو بر برف بود بنیان

تا ز دیوان نرود بر تن تو دستان

تخم هر معصیت، ای پور پدر، جهل است

نارد این تخم بری جز که همه عصیان