بر خویشتن کنی تو نه بر من تماخره

بنگر که چون به حکمت در بست کردگار

سفره تو را و مطهره را سر به حنجره

گر تو تماخره کنی اندر چنین سفر

بر منظره به قصر تماشا چه بایدت؟

اینک تن تو قصر و سرت گرد منظره

آن را کن آفرین که چنین قصرت او فگند