من زرق او خریدم و خوردم به روی او

نقد سره به قلب، که ناید تو را سره

در خنبره بماند دو دستت ز بهر گوز

بگذار گوز و دست برآور ز خنبره

زاد عزیز خویش و تهی کرد توبره

آخر به قهر او خبرم داد، هم چنین

از مکر او، بزرگ حکیمی به قاهره