هرگز کس آن ندید که من دیدم

جز درد و رنج عاقل بیچاره

از سنگ خاره رنج بود حاصل

بی عقل مرد سنگ بود خاره

زین بی شبان رمه یله گوباره

تا پر خمار بود سرم یکسر

مشفق بدند برمن و غمخواره