چون از فساد باز کشی دستت

تا کی بوی به جهل کبا مسته؟

تا کی روی چو کره بد گوهر

جل و عنان دریده و بگسسته؟

آنگه دهد صلاح تو را دسته

چون چرغ را دهند، هوای دل

یک چند داده بود تو را مسته