ز ما اینجا همی کنجاره ماند

ز بهر جان ما هر یک ستاره

فلک روغن گری گشته است بر ما

به کار خویش در جلد و خیاره

چو روغن گر گرفت از ما عصاره

تو را این خانه تن خانه سپنج است

مزور هم مغربل چون کپاره