بها گیر و رخشانی ای شعر ناصر

سر ناصبی را به حجت کدینی

جز از بهر مالش نجوید تو را کس

همانا که تو روغن یاسمینی

مگر خود شعری، بدخشی نگینی

بر اعدای دین زهری و مومنان را

غذائی، مگر روغن و انگبینی؟