گر شرف یابد ز دانش جانت بر گردون شود

تا به اندک روزگاری خویشتن قارون کنی

گرد دانا گرد و گردن قول او را نرم دار

گر همی خواهی که جای خویش بر گردون کنی

لیکن اندر چاه ماند دون، گر او را دون کنی

خویشتن را چون به راه داد و عدل و دین روی

گرچه افریدون نه ای برگاه افریدون کنی