وین سفله جهان را بدو گذاری

هرچند که غمگین بود نخواهد

از پشه خردمند غمگساری

آن کوش که دست از طمع بشوئی

وز روزی و از مال و تن درستی

وز فکرت و از علم و هوشیاری

مر نعمت یزدان بی قرین را