در آرزوی خویش بمالید تو را مال

ای آنکه به تن ز ارزوی مال چو نالی

از من چو ستم خود کنی از بهر چه نالی؟

چون گوش دل ای سوختنی سخت نمالی؟

بدخواه تو مال است که مالیده اوئی

بدخواه تو مال است تو چون فتنه مالی؟