چون گوش دل ای سوختنی سخت نمالی؟

ای آنکه به تن ز ارزوی مال چو نالی

از من چو ستم خود کنی از بهر چه نالی؟

در آرزوی خویش بمالید تو را مال

بدخواه تو مال است که مالیده اوئی

بدخواه تو مال است تو چون فتنه مالی؟

دام است تو را قال مقال از قبل مال