با بار بزه روز قضا مزد حمالی

در مزرعه معصیت و شر چو ابلیس

تخم بزه و، بار بدو، برگ وبالی

از عدل خداوند بیابی چو بیائی

ای کرده تو را گردون دون همت و بی دین

زایل شده دین از تو به دنیای زوالی

بنگر که کجا می روی و بیهده منگر